SEKSENİNDE DOĞMAK

SEKSENİNDE DOĞMAK

Dünyaya seksen inde açtı gözlerini bir huzur evinde.

 Yaşları altmışın üzerinde elli insanla birlikte.

Hatırlamaya çalıştı neden burada olduğunu bir türlü aklına gelmiyordu ama yemek yemesine banyosuna yardım edenlere minnetle bakıyordu.

Ortak alanlarda hoş sohbetler ziyarete gelenler oluyordu, ziyaretçilerin ellerinde hediyeleri.

Ziyaretçileri görünce çok tatlılar diye geçiyor içinden iyi de kim bunlar ben neden buradayım?

Oysa oda arkadaşı Fadime hanım anlattı kendisinin neden orada olduğunu; eşi ölünce gelini yanlarında kalmasını istememiş huzurevinde kalmasını münasip görmüşler, burada daha mutluyum diyor.

Emekli öğretmen Mehmet  bey de biliyor neden orada olduğunu onun da eşi ölünce çocuklarının yanında kendini fazlalık hissetmiş kendi rızasıyla gelmiş buraya.

Sen neden bilmiyorsun diye kızıyor kendine.

Arada sırada bir şeyler hatırlıyor gibi oluyor zihninde siliniyor hemen.

Görevlilere soruyor ben neden buradayım? Eşim, çocuklarım var mı diye?

Hemşireniz anlatacak diyorlar gülümseyen yüzlerle.

Düşünüyor şimdiye kadar ne yaptım nasıl yaşadım diye? Çocuklarım var mı? Kız mı erkek mi?Ya eşim ?

Neden kimse ziyaretime gelmiyor? Dalıp gitmişken hemşire giriyor odaya ilaç saati diye

Kızım ben neden buradayım?

Hemşire gülümseyen yüzüyle ’teyzeciğim ilaçlarınızı düzenli kullandığınızda yavaş yavaş hatırlayacaksınız ‘deyip çıkıyor odadan.

İlaçlar ilaçlar, hepsini birden içip hatırlamak istiyor ama hepsinin saati var hemşire hanım veriyor tek tek.

Yatağına uzanıyor üstüne örtüyü çekip hiçbir şey yaşamamış gibi geldiği ömrünün son durağında. Başucunda duran çantaya takılıyor gözleri benim olabilir diyor heyecanla açıyor içini siyah beyaz bir fotoğraf bu.

Dikkatlice bakıyor  yıllar öncesine ait olduğu belli ortadaki kendisi olsa gerek otuz yaşlarındayım diyor peki kim yanımdakiler ince kravatlı takım elbiseli bey? Çiçekli elbise giymiş küçük bir kız,ondan üç dört yaş büyük kısa pantolonlu bir erkek çocuk.

Hemşire hanım tek tek ilgileniyor huzurevi sakinleri  ile ,hepsinin ayrı ayrı bir hikayesi var duygulu.

Kendisini düşünüyor o yaşlarda bir tek dayanamayacağı evlatları oluyor ya gelmezlerse ziyaretime göremezsem diye içi titriyor.

Tıpkı az önce ben neden buradayım diye soran teyze gibi.

Eşi öldükten sonra Alzheimer  olan ve her geçen gün yakınlarını bile unutan hiç yaşamamış gibi olan.

Çocukları çok başarılı olmuş kızı Amerika’da hoca oğlu Kanada da iş adamı.

Anneleri güvende olsun diye yerleştirmişler huzurevine kendilerini huzurlu hissetmek için.

HUZUR KİMİN İÇİN DİYE DÜŞÜNDÜ HEMŞİRE…

 

Rumuz: Bir Yazar

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

  • PAYLAŞ
  • İzlenme : 56