NE DİYEBİLİRDİ Kİ

NE DİYEBİLİRDİ Kİ

Giderken arkasından bakıyordu çok uzaklara bakar gibi..

Aynı değildi bakışları baktığında, onu ilk tanıdığında gördüğünde içinde bir sevinç ve yaşama heyecanı oluşuyordu..şimdi ise hüzün..

Ne çok şey değişti dedi kendi kendine ,nasıl olabildi bu koca uzaklık yan yanayken..Hatta yan yana gelmeye çekinir oldu son zamanlarda..uzak duruyordu..en azından geçmişi koruyor gibi hissederek..

Yan yana geldiklerinde daha kötü hissediyordu nedense, en çok sohbet edebildiği ,gülebildiği,kızabildiği O değilmiş gibi ne söyleyeceğini nasıl söyleyeceğini şaşırmış hissediyordu.

Hiç tanımadığı birine davranır gibi de davranamıyordu..bu yüzden söyledikleri kimi zaman anlaşılmaz ve saçma geliyordu..

Daha önce hiç böyle bir duygu yaşamadığı için adını koyamıyordu..Varken yok gibi yokken var gibi

Bir tek Zeki Müren’in sözlerini yaşadıklarının tesellisi olarak algılayabiliyordu;

Ölümünden kısa bir süre önce kendisiyle yapılan bir röportaj da spiker

’Paşam çok güzel bir yaşamdan sonra şimdi sağlık sorunlarıyla uğraşıyorsunuz bu duruma ne diyeceksiniz’

diye sorduğunda cevap olarak;

‘Tanrı bana benim düşündüğümden çok daha güzel bir yaşam verdi şimdi ne diyebilirim ki’

Duyduğu an minnet duygusunu bu kadar güzel anlatabildiği için hayran oldu Sanat Güneşine ve ne zaman zor geldiğini düşündüğü bir durum olsa bu sözler geldi aklına..

Teşekkür etmekten başka ne diyebilirdi ki…

Rumuz: Bir Yazar 

  • PAYLAŞ
  • İzlenme : 148