KENDİME MEKTUP

KENDİME MEKTUP

Okumak bende inanamadığım etkiler oluşturuyor; bir cümle hayal dünyamı zorluyor ,bir satır nefesimi açıyor içime huzur doluyor,bazen de şaşkınlıktan donakalıyorum.

Okuduğum kitapta KENDİME MEKTUP yazmam isteniyordu. Şu anda büyümüş olan ben çocukluğuma, gençliğime mektup yazacaktı.Kendime söylemeyi istediğim her şeyi yazabilecektim ama bir şartla.Mektubu yazdıktan sonra bir gün çok hasta ve zor durumda olduğumda açacaktım.

Anlaşmayı kabul edip yazmaya başladım.Çok garip bir duyguydu ;duymak istediklerimi yazıyordum içimdeki çocuğa.Bazen Ona acıyor acılarını hissediyor,bazen cesareti kırıldığında yüreklendiriyor,bazen sakinleştiriyordum.En önemlisi de Ona Onu ne kadar sevdiğimi anlatmaya çalışıyordum.Şartlar ne olursa olsun kendisi olmaya çalışmasını takdir ettiğimi anlatmaya çalıştım.

Çünkü en çok bu konuda zorlanıyordu. Herkes ne yapacağını, nasıl yapacağını söylüyordu. Kendisi gibi olmaya çalıştıkça ‘bunu kim yapabiliyor ki’ deyip engellemeye çalışıyorlardı. Bazen kendini ayağından sembolik bir iple bağlı gidemeyen fil gibi hissediyordu. Kendi olamadıkça mutsuz , hırçın ve kötü oluyordu.İşte dedi içindeki çocuğa ‘KENDİN OLMALISIN’

Mektubu tamamlayıp zarfı kapattığında gözleri doldu, üzerine KENDİME MEKTUP  yazdı.Kim bilir ne zaman açılacaktı…

Rumuz: Bir Yazar

 

  • PAYLAŞ
  • İzlenme : 242