HAYAL PANOM

HAYAL PANOM

Küçük bir çocukken evcilik oynardık, önce hayal kurar kimin anne kimin baba kimin çocuk olacağını belirler oyuna başlardık. O kadar güzel oyunlardı ki kim nasıl bir anne nasıl bir baba nasıl bir çocuk isterse öyle konuşturur ve çok mutlu olurduk.

Büyüdükçe kiminle evleneceğimizin hangi evde oturacağımızın, hangi mesleği yapacağımızın hayali ile devam ederdik.

Bazen çimlere uzanıp gökyüzüne bakarak bazen yatağa girdiğimizde uyumadan önce hayal kurarken bulurduk kendimizi.

Kendi Kutup Yıldızını Bul isimli kitabı okurken çok şaşırdığım bir yazı ile karşılaştım. Bir hayal panonuz olsun oraya hayallerinizi asın denildiğinde nedense geçmiş geldi aklıma ve neden bu gün hayallerim yok diye düşündüm.

Heyecanla kalktım kitabın başından yan odadaki panonun üzerindekileri kaldırdım .

Önce beğendiğim bir resmimi astım panoya sonra çok değer verdiğim bir üniversite hocamın benimle ilgili yerel bir gazeteye gönderdiği bir yazısını ve benim geçmişte gazetede çıkan bir yazımı astım.

İşte hayalim karşımdaydı:

YAZARIN FOTOĞRAFI VE YAZISI

Ne kadar uzun zaman olmuştu hayal kurmayalı içim kurumuşken bir su damlası değdi yeşermek için.

Yazmak, yazdıklarımın okunması,okuyanların kendilerinde buldukları bir duruma uyarlamasını ,benim okurken duyduğum heyecan gibi yazımı okuduktan sonra yerinden heyecanla fırlayan ve harekete geçen insanları hayal ettim.

HAYAL PANOM ŞİMDİ DOLU ..Baktıkça yeni hayallere dalacağım..

Rumuz: Bir Yazar 

  • PAYLAŞ
  • İzlenme : 91