• Ana Sayfa
  • »
  • COŞKUN KUŞ (Korona + 65 isyanı)

COŞKUN KUŞ (Korona + 65 isyanı)

Yaşlandığımı hissettirdi, genel malum neden dev yük etten.
Erginlik gençlik çağlarım, yeniden göründü olgun yıllarım. 
Son bahar yaprağı örtmüşken toprağı, tomurcuk çiçek açtı yeniden.
Meğer doğal yaşam, bu baharla da umutla bize gülüyor yerden.

Heybedeki çocukları, sahil kumlukta canlı balıkları anımsadım.
Gönül bağım Kaf dağım, tepedeki adamlı bacası tüten evim. 
Fırtınalı hayat denizimdeki tahta kayığım, çorlu çocuklu yuvam.
Denizde, denizkızıyla yaşadığım anılarım, son bahardaki ilkbaharım.

Şimdi ben malum neden yaşlı mıyım, dışlanmalı mıyım neden sade ben?
Ben sizle doluyum, izim anılarım siz siniz, sizden geldik siz iz illikte biz. Kaçmayın, yaştan yarın sizde bizsiniz, tabiat diyor ki malum neden biz değiliz.
Doğamız, dağımız, denizlerimiz engin ufuklardaki umutlarımızsınız. 

Doğayı tahrip eden akar, işte acık malum neden, doğa affetmez densizi. Ne fırtınalı denize dem vur, ne depremleri düşle, akara altına edene koş.
Kanala ölünüyor, insana gülünüyor, yaşlısın evde kal niyaz et deniliyor.  Minarede dualı yakarış ediliyor, kitap vebaya dikkat diyor, gözyaşım dinmiyor. 

Haykırıyorum genç nesle, merak edin düşleyin arayın sorun irdeleyin diye. 
Sağlıklı eller özgür güvenle çalışmıyorsa, doğal yaşam kaçıyorsa eğer. Kefeniz cebindeki tek lira malum neden, kıymayın geçmişe sayın sevin izini. 
NeHaS yazar hisleri, coşkulu çağlayan nefesi, köpüren deniz barkı bizleriz.
  • PAYLAŞ
  • İzlenme : 14794