TÜKENİYORUZ

Canlılar üreticiler ve tüketiciler olmak üzere ikiye ayrılardı.

Di`li geçmiş zaman kullanıyorum çünkü artık canlılar üretmiyor, tüketiyor. Üretmek zor artık şimdilerde... İnsanoğlu kolayına kaçıyor her işte. Havva annemiz, Hz. Âdem`in şakayık kemiğinden dünyaya gelmişti. İşte o küçücük yerde aşk doğmuştu. Tüm âleme, insanlığa yayılmıştı. Peki, şimdi sorsam sizlere... Aşkı bana tarif edin desem, aşkı bana anlatın desem kaç kelime ile anlatırsınız? Belki bir belki iki sözcükle... Çünkü aşk tükenmiş artık. Aşkı anlatacak kelimeler de tükenmiş, onu yaşayacak insanlar da. Aşk Mecnun`un kalbinde onunla birlikte yok olup gitmiş. Vitrinde gördüğümüz bir elbiseyi hemen alıp giymek isteriz. Bir iki hafta sonra hevesimiz geçer o elbiseden, yeni elbiseler alırız değil mi? Sevgi de yerini hevese bıraktı şimdilerde. Sevmeyi tüketiyoruz artık. İki hece ama bir ömürlük olan sevgiyi tüketiyoruz!

            Anne olmak, anne olabilmek... Şimdilerde anneler evlatlarını sobaya atıyor, evlatlar annelerini, kocalar eşlerini bıçaklıyor. Zalimce öldürmeleri yetmiyor da bir de kendi elleriyle en yakınlarını toprağa gömüyorlar! Cennet annelerin ayakları altında değil miydi? Günde kaç evli çift boşanıyor, kaç evlat annesine, babasına saygılı davranıyor? Aileler tükeniyor, ocaklar sönüyor!

            Ünlü hatip Cicero; Dostluk Üzerine adlı eserinde: "Dostluğu dünyadan kaldırmak isteyenler, güneşi dünyadan kaldırmak isteyenlere benzer." der. Şu hayat insana kendinden başka dostunun olmadığını hatırlatır her seferinde maalesef. Dost kalmaktan geçtim dost olmayı bile beceremiyoruz. Birbirimize olan güvenimizi her geçen gün yitiriyoruz. Dostluğu tüketiyoruz!

            Günümüzde niye bir Mevlânâ yok niye bir Yunus Emre, Hacı Bektâşî Velî yok diyordum kendi kendime. Çünkü ilim tükeniyor, edep tükeniyor!

            Aynı topraklarda yüzyıllardır nefes alıp veriyoruz. Kimimiz Türk, kimimiz Kürt, kimimiz alevi, kimimiz sünni... Paylaşamadık şu toprakları gitti. Bir olmayı, beraber olmayı beceremedik be yüzyıllardır. Yazıklar olsun bize! Ülke, ülke olmaktan çıktı şimdilerde. Ülkemizi tüketiyoruz, Türkiye`yi tüketiyoruz!

Ben âşık olamayacaksam, sevgiyi paylaşamayacaksam sevdiklerimle, aile kuramayacaksam, dostlarımla dertleşemeyeceksem, ilim için edep için çaba harcamayacaksam, vatanımda huzurlu yaşayamayacaksam... Daha ne söyleyeyim ki? Güneş doğmak için batıya yaklaşırken, hayat sona doğru yaklaşırken, tükeniyor, zaman tükeniyor, tükeniyoruz!

 

 

 

 

  • PAYLAŞ
  • İzlenme : 534