• Ana Sayfa
  • »
  • GECENİN SAÇLARINDA SABAHI ARAMAK

GECENİN SAÇLARINDA SABAHI ARAMAK

Geceyi tanır mısınız?

Gece; en sıkıntılı zamanlarında, düşüncelerinin en karmakarışık olduğu anlarda sana yoldaş olan tek dosttur. Yattığın yerde bir sağa sola dönerken yanına gelip derdine ortak olan, seni sakinleştiren sessizliğin adıdır gece. Öyle uzakta olduğuna bakma en yakınından daha yakındır aslında gece sana. Herkes dünyaya kısa süreliğine gözlerini kapadıktan sonra sen uyuyamazsın uyuyanlara inat. Ve gecenin kapısını çalarsın sönen tüm ışıklara inat. Gece seni her zamanki misafirperverliği ile buyur eder içeri. Birilerine anlatırsın derdini. O da yetmez bir de geceye söylersin içindekileri. Gece dinler sadece olan biteni. Olanlar yetmiyormuş gibi olmuşları da dinler olacakları da. Susturamazsın küçük dilini bir türlü. Düşüncelerin zihnini yorar da yorar. Sonu gelmez anlatılacakların, söylenecekler bitmez tükenmez ama gecenin de bir sabrı var fazla bekleyemez!

Gece kaç kişinin derdine ortak oluyordur kim bilir? Yıldızlar bu yüzden mi bu kadar çok? Gece kaç kişiyle birlikte gözyaşı döküyordur, kaç kişiyle sabahı bekliyordur acaba? Ey gece herkesin derdinden mi bu karalara bürünmen? Yoksa senin de mi kederin var içini kemiren?

Ben geceye sık sık ziyarete giderim. Sessizliğinden korkarım ama güven verir bana. Bakarım, evinin ışıkları yanıyorsa yıldız yıldız, kapıyı çalmadan dalar gözlerim gecenin karanlığına hemen. Evde olmadığı zamanlarda gelmesini beklerim nereye gittiyse. Yıldızları arar gözlerim. Yıldız olup gecede kaybolmak isterim. Sohbet ederim geceyle her gün. Uyuyakalırım onunla konuşurken çoğu zaman. Sabah uyandığımda gitmiş olur çoktan. Ama nedendir bilmiyorum ben geceyi çağırmadan o kendisi geliyor artık yanıma. O karanlığın içinde beni buluyor bir şekilde. Ve artık gece uyuyakalıyor yatağımda.

Ben anlatıyorum yine geceye durmadan, bıkmadan. Baktım bir ara başını dizime koymuş uyuyor her zamanki gibi ses çıkarmadan. Nefes alıp verişini bile zor duyuyor kulaklarım. Yavaşça okşuyorum saçlarını gecenin. Her gün gecenin saçlarından bir teli ağarıyor yeni güne koşarken. Ve ben gecenin saçlarında sabahı ararken anlatıyorum geceye kimsenin bilmediklerini. Böylece bilinmeyenler bilinmezliğe karışıyor.

  • PAYLAŞ
  • İzlenme : 770