ÖZLEM


                                                           

     Size bu hafta yıllar önce 1968 baharında İstanbul’da kaldığım sırada üç dört ay Manavgat’a gidemeyip oraları özlediğim günlerin birinde yazdığım şiirimi paylaşmak istiyorum. Nerdeyse aradan elli yıla yakın bir süre geçmesine rağmen bende ki Manavgat sevgisi eksilme yerine arttı. Havasını aldığım, suyunu içtiğim, yollarında korkusuzca yürüdüğüm, denizine girdiğim, kumsalında güneşlendiğim, ırmağında serinlediğim, toprağının verdiği bin bir ürünle doyduğum, tarihi ve geçmişi ile gurur duyduğum, insanları ile sevildiğim ve üzüldüğüm ileriye dönük daha çok şeylere Manavgat’ın layık olduğunu insanlarının mutlu olmasını gönülden istediğim ve Manavgat da doğup ve yaşadığım için yüce yaratıcıya şükranlarımı iletmeyi de bir borç bildiğimi ifade etmek isterim:

                                                                       MANAVGAT

Yine yeşil yeşildir ağaçların

Köpük köpüktür suların senin

Rüzgar rüzgar çınarların boy verdiği

Arıların çiceklerden bal derdiği

Cennet misali memleketim.

 

Biliyorum aynı ahenkte akmakta suların yine

Tohum tohumdur toprakların senin

Başak başak ekinlerin sarı rengine

Sıcaklarına doyamadığım memleketim.

 

Saçak saçak pamuklar beyazın

Aranır her yerde baharın, yazın

Sıcakların can verdiği plajların

İncecik kumlar ülkesi

Yeşillikler diyarı memleketim.

 

Anılar fışkırır çınar dallarından

Dutlar ererken doğmuştur kimilerin

Eski korsanlar yatağı denizlerin

Tarih kokan imparatorlar beldesi

Efsaneler diyarı memleketim

 

Doğa hayat bulur sularından

Vazgeçilmez kekik kokan dağlarından

Her şeyin başka ümitliyiz yarından

Ormanlar ülkesi

Çağlayanlar diyarı memleketim.

 

Ayrı özelliği vardır orada hayatın

Verdiğini verir toprakları yedinci katın

Cenneti varsa eğer kainatın

Yakınındadır muhakkak Manavgat’ın.

 

  • PAYLAŞ
  • İzlenme : 814