ARA VERMEK

ARA VERMEK

‘Kitabın en güzel yanı okumayı bıraktığınızda orada kalması, istediğinizde devam etmesi’ diyordu bir alıntıda… Oysa yaşam öyle mi,  istediğinde bırakabildiğin…

Bu gün ara versek yaşamaya ...

Ertelemek isterdim yaşam hakkımı… Ben gidip bir kendime geleyim sonra kaldığımız yerden devam ederiz …

Taşların, kaldırımların arasından çıkan bir çiçeğe bakarken ara vermek isterdim… Nasıl bir mücadele bu, gübrelenmiş topraklarda bile çıkmaya nazlanırken, sen nasıl bir şeysin diye konuşmak saatlerce…

Sözlerin kalplerden döküldüğü yıllara ait bir müziği dinlerken ara vermek isterdim… Sevmenin elde etmek olmadığını bilenlerle sohbete dalmak ...

Acımasızca yangın yerine dönen şehirlerde ara vermek isterdim yaşama… Neden? Neden ölüm, barış varken… Çocukları toplayıp masallar ülkesine yolculuğa çıkmak için…

Yemek bulmak için bir kediyle kara kışta sokakta dolaşmak için ara vermek isterdim… Çöplere attığınız yiyeceğinizden fazlasını bulmak için…

Yıllardır görülmeyen anne babaları görmek için ara vermek isterdim yaşama… Bir gün çok zamanım olduğunda bulamayacağımı ve bir gün benim de bekleyen olacağımı bildiğim için…

Kardeşten öte acılarını alan dostlar için ara vermek isterdim yaşama... Bir gün yok haberi gelmeden… ‘iyi misin can dostum?’ yaşamıma kattığın değer için geldim ...

Son olarak da kendim için ara vermek isterdim…

Bir köşeye çekilip kimler kaldı görmek için…

 

Emine Çataltaş

  • PAYLAŞ
  • İzlenme : 200