AĞIR..

Umut aradığın sırdır!

İnsanoğlu tüm sırları çözebilmiş olsaydı, umut etmekten vazgeçmiş olurdu. Eğer yaşam kaynağımız ise umut, ve tüm sırları keşfedebilmiş olsaydı insanoğlu, umut olmayacaktı belkide!

Peki sorarım size?

O zaman ne ile beslenecek, neyi bekleyecek, neyi arayacaktık hep birlikte..?

Kocaman bir hiçi mi?

Bitimsiz hazzı mı?

Sonsuzdileklerimizi mi?

Tükenmeyen yaşam enerjisini mi?

Neyi…!

Nasılı?

Nedeni mi?

Beklerken kök saldık gideceğimiz gün belli olmayan evrene!

Ha bu gün, ha yarınlarla ömrü tükettik, bitti bitecek mi bilinmeyen zaman döngüsüne saplandık. Gitmek isteyenleri salıverdik de, hiç gitmeyecekmiş gibi sürdük ömrü, tükettik fark etmeden önce dünü, sonra bu günü. Sabitledik ritüellere kaderimizi, önce kulağımızı çekip sonra tahtalara vurduk, yetmedi işaret parmağımızı dişimize götürüp tık-tık…

Marifet sanarak batıldan medet umduk senelerce…!

Olmadı;  kandıramadık ne kendimizi ne de inandığımız Tanrı`yı!

Nalına bir vurduk, mıhına bin, olmadı..

Vazgeçmedik denemekten, her duyduğumuzu önce nedensiz, olmadı gördüğümüzü. Matematiği bile tersten kurduk en bilinmiş denklemlerde…

Bilimi göz ardı ettik ya cehaletimizle, fark edip onda bile pes demedik.

PES, AĞIR GELDİ BİZE…!

  • PAYLAŞ
  • İzlenme : 246