Vay Beeee…


2012 yılının ilk aylarıydı, günlük yazılarımı yazarken gazetede birlikte aynı odayı paylaştığımız genç ve aydınlık yürekli Orçun Veysel Kaya, Mevlüde Mekik ve Mithat Abakan’la yaptığımız sohbetleri hiç unutamıyorum.

Günlük yazımızı bir gün sonraya yazdığımız için günün tarihi değil de bir gün sonranın tarihi geçerlidir bizim odada.

Ben gençlere sorarım omlarda bir gün sonrasının tarihini verirler.

Tesadüfen odada misafir var ise;

“Yok ağabey bugün tarih o değil” diye atlayıver orta yere.

Oysa bizdeki tarih doğrudur.

Sabahın ilk ışıklarında Manavgat’a merhaba diyen gazetelerimiz bizim için eskimiştir.

Biz bir gün sonrasına yeni gazete hazırlığına gireriz.

2012’in ilk aylarında tarih üzerine konuşurken;

“Bugün ayın kaçı çocuklar” dediğimi çok iyi anımsıyorum.

Bir gün sonrasının tarihi ile birlikte daha yılın ilk aylarında bu yılda bitti be abi dediklerini dün gibi anımsıyorum.

Şaka-maka bir yana koskoca 365 günlük yılı, bir çırpıda geride bırakıverdik.

Dostluklar..

Puştluklarla.

Acılarla.

Tatlılarla.

Adım gibi biliyorum ki 2013 yılı da rüzgar gibi gelip geçiverecek.

Ardından birçok dostluk, puştluk.

Acı ve tatlı anılar bırakarak.

İnsan ömrü dediğin nedir ki bir çırpıda gelipte geçiveren yaz yağmuru gibi.

Yarın öbür gün.

Bu ay, diğer ay.

Saniye, dakika.

Saat sayarken birde bakmışız 2013’te eskimiş.

Dolayısıyla bizlerde eskimekteyiz yıllarla birlikte.

Önemli olan yüreklerde sevgilerin.

Dostlukların.

Arkadaşlıkların ve sevdaların eskiyip yıpranmaması.

O’nun için bu yılı da sevgiden yana.

Dostluktan yana iyi değerlendirmek gerek.

Sizin anlayacağınız havada uçan böcekte..

Yerdeki karıncaya dek sevin dostlar.

Hem de yürekten.

Haydi, kalın sağlıcakla.

Her şey yüreğinize göre olsun.

 

HOPDEDİK

ZAMAN MI?..

Saatler, aylar

Haftalar, günler,

Kovalayıp gidiyor

Birbirini.

Sevgiler yeşeriyor

Yüreklerde.

Yıllar eskise de,

Sevgi ebedi kalıyor.

Diğer Yazıları
  • PAYLAŞ