UNUTMAMAK...

Dün 14 Şubat Dünya Sevgililer günü idi.

Sevenler,sevdiklerine demet demet çiçekler sundu...

Sevginin günü olur mu?...

Bence insan yaşamı sürecinde her gün.

Hatta her saniye sevmeli – sevilmeli.

Sevginin sınırı olmamalı.

Gözünün gördüğü, gönlünün algıladığı her şeyi sevmeli, sevebilmeli insanoğlu.

İnsan olmanın kuralı sevmek üzerine inşa edilmemiş mi?.

Aynen öyle...

"Walentin" adlı Papaz`ın, Roma İmparatoru "Claudius"la girdiği gizli savaş "Dünya Sevgililer Günü"nü yaratmış.
Milat’tan 400 yıl önceki bu başlangıç, sevgilileri asırlar boyu dillendirmiş.

Yani papazla, imparatorun izinde gidiyoruz ger yıl Dünya sevgililer gününde.

Kapitalizmin nimetlerinde yararlanıyoruz, pardon kapitalizme hediye yağmuru ile destek oluyoruz.

Her neyse...

Dünü geçtik...

Dünya sevgililer gününde demet demet çiçekler sunuldu.

Hediyeler alındı.

Kimi papatya topladı sevgilisine.

Kimi bilmem kaç kırat pırlanta taktı parmağına.

Birçoğu yapmacıktı sevgi hediyesinin.

Dün sabah havada uçuşan hediyelerin yerini kim bilir bu sabah küskünlükler aldı.

Sizin anlayacağınız dostlar sevginin günü,saati,saniyesi,dakikası olmamalı.

İnsan sevdiği her şeyi yaşamının gülük yirmi dört saatine sığdırmalı.

Dünü geçtik.

Yarına Allah kerim.

Siz siz olun hep sevin.

Yüreğinizin sesini dinleyin.

Gözünüzle gördüğünüz her canlıyı sevin...

Sevmeden yaşamın keyfi olmuyor da.

Birde fani dünyadan göç eden sevdiklerinizi her an her dakika sevin ve yaşatın.

Onlarında sevgiye ihtiyacı olduğunu unutmayın...

Haydi, kalın sağlıcakla.

Her şey yüreğinize göre olsun...

 

 

 

HOPDEDİK

SEVMEK.

Bir ömre bedeldir sevmek,

Yılda bir güne sığmaz.

İnsanoğluna da

Yılda bir kez

Sevmek – sevilmek

Yakışmaz...

Diğer Yazıları
  • PAYLAŞ
  • İzlenme : 191