Kayınvalide..


İnsanoğlunu Dünya’ya tek anne getirir.

Emzirir,büyütür..

Koklar..Onunla güler,onunla ağlar.

Anne bambaşka bir varlıktır yaşam boyunca.

Yaşın kaç olursa olsun hiçbir zaman fark etmez, annen sağ ise eğer onun gözünde sen her zaman mini bir bebeksindir.

Kuraldır bu.

Değişmez bir yaşam kaidesi..

Yaş ilerledikçe evlenir barklanır insanoğlu..

Gelinle birlikte birde kayınvalide girer yaşamına..

Seni doğuran ile kızını doğuran bazen çatışır.

Kavgalar çıkar ara-sıra.

Kıskançlıklar girer devreye.

Evlenip barklandığından dolayıdır ki çift anne sahibi olmuşsunuzdur.

Kendi annen ile eşinin annesi paylaşamaz bazen seni.

Kızını hoşnut tutmak adına damada daha yakın olur kayınvalideler.

Daha başka bir gözle bakarlar damatlarına.

Bir dediklerini iki etmezler.

Çeşit çeşit yemekler.

Tatlılar koyarlar masaya.

Hele çoluk çocuğa karışmışsan anneanne daha mutlu hisseder kendini.

“Yavrumun yavrusu” diye Basar torunlarını bağrına.

Deli divane olur onlar için..

Geçtiğimiz hafta içinde yaşamımın nerede ise çeyrek asırlık dilimini birlikte paylaştığımız güzel insan kayınvalidem Münire Çetinel’i verdik toprağa..

Kalbinden rahatsızdı kalp kapakçığı ömrünü tükettiğinden “Allah ne derse o olur” diyerek bol bol dualar ediyorduk.

Kurban bayramı öncesi “Oğlum ben ölürsem beni kocamın yanına götür, kendi ellerinle de kabrime yerleştir” diyerek vasiyette bulunmuştu.

Bir tek kızı vardı eşim..

Erkek evladı olmadığı için yıllardır birlikte kendi anamdan ayırt etmeden paylaşmıştık yaşamı.

Bana vasiyette bulunduktan sonra “Merak etme anne Allah uzun ömür versin,şayet Manavgat’ta ölürsen seni sırtımda götürür yine defnederim” demiştim..

Birkaç gün sonra ise “Götür beni Avni, gezdir beni oğlum Çiftelere gidelim” dedi.

Eşim ve Çiftelerden gelen yeğenleri ile birlikte Arife günü yola çıktık.

Önce kız kardeşinin, sonra eşinin mezarını ziyaret ettik.

Yattığı yerden Allahın verdiği güç ile doğrularak kız kardeşine ve eşine olanca gücü ile dualar etti.

Sanki birkaç gün sonra yanlarına gelecekmişçesine baktı kaldı onların kabrine..

Bayram bitiminde eşim ile birlikte Manavgat’a döndük.

İki gün sonra ise acı haber geldi.

Kayınvalidem,güzel insan..

Çocuklarımın anneannesi  onlara kurandan ayetler ve dualar öğreten ..

Eşim Aysel Gelendost’un sırdaşı, dert ortağı ebediyete göç eğlemişti.

Alelacele Çiftelere yola çıktık.

Geçtiğimiz Çarşamba günü ise ebedi istirahatgahına yerleştirdik kayınvalidemi.

Vasiyeti üzerine ellerimle yerleştirdim kabrine..

Topraktan yastık yaptım başına..

Acılar ve ölüm biz insanoğlu için.

Doğumun varlığına inanan insanlar olarak.

Ölüme de yürekten inanırız.

Acımız sonsuzdu.

Yüreğimiz kan ağlıyordu eşim ile birlikte.

En büyük tesellimiz ise hemen hemen tüm Manavgat’ın yanımızda yer alması oldu.

Telefonlar susmadı.

Küskün olduğumuz insanlar bile ulaşarak acımızı paylaştı.

Acımız hafifledi..

Manavgat’tan dualarla cenazemize yürekten katılanlar oldu.

Kayınvalidemi Eskişehir’in Çifteler ilçesinde ebedi istirahatgahına defnettik.

Allah rahmet eylesin, mekânı cennet olsun.

Acı günümüzde bizimle birlikte olan, taziyelerini ileten tüm dostlara yürekler dolusu teşekkürler.

Sağ olsunlar..Varolsunlar..

Haydi, kalın sağlıcakla.

Her şey yüreğinize göre olsun.

Diğer Yazıları
  • PAYLAŞ