İNSAN OLMAK…

Gerçekten zorlaştı insan olmak..


Günümüzde insanlık, insanmışçasına davranılan dostluk.

Yok, olup tükenmek üzere.

Eskiden insan deyince akla dört dörtlük adam gelirdi.

Şimdilerde mi?.

Bir bakın hele çevrenize..

Zulmün,baskının..

Eziyetin ve çilenin kat kat arttığı bir dönemde insanmışçasına davranıp.

İnsanmışçasına elimiz ardımızda dolaşırken tüm gidişata seyirci kalıyor olmamıza "insanız" diyebilmemiz mümkünmüdür?.

Yada insancıl davrandığımız söylenebilinir mi?.

Bence hayır..

Evet diyen var ise gelsin beriye..

Oturup tartışalım.

İnsanlığın ve insancıllığın nerede kaldığını nasıl ayağa kaldıracağımızı konuşalım.

Yok, olmaz bir kaç kişi bir araya geldiğimizde insanlığa maalesef "pok" sürdürmeyiz.

Laf ettirmeyiz..

Hatta birbirimizi yercesine kavga ederiz.

İnsanlığımızı yüceltir.

Israrla ve de ısrarla insan olduğumuzu söyleriz.

Oysa; çevremizdeki günlük yaşamda insana yakışmayan ne denli hareketler var görmezden geliriz.

Başımızı çeviririz öte yana.

Sokak ortasında beylik tabancadan çıkan kurşunlara hedef olan savunmasız kadının cesedine baka kalırız.

Bakmakla yetinmeyip.

Yeni icat cep telefonunun fotoğraf deklanşörüne.

Veyahut kamerasının düğmesine basarak insan olduğumuzu bile bile o korkunç manzarayı marifetmişçesine videoya çekeriz.

Kadın kanlar içinde.

Kadın korumasız ve korunmasızmış kimin umurunda.

Üstüne üstlük devletten koruma istemiş kim takar..

O`nu caddeye serip giden.

Kim bilir hangi nedenlerden dolayıdır ki,insanlığını unutup ta hayvanlaşan caniye insan olarak müdahale edemeyiz.

Koşamayız peşinden insan olarak.

Yolda yürüyen gencecik kızlara laf atarlar.

Sapıkça davranırlar.

Rahatsızlığını açık ve net olarak ortaya koyamayan kızlarımız.

Kadınlarımız kızara bozara tutar evlerinin yolunu.

Biz ise insan olduğumuzu haykırır dururuz.

Sokakta..Caddede.Meydanda..

Ağzı var dili yok kediler. Köpekler tekmelenir...

Dövülür.

Otomobil altında kalıpta ezilirler ya...

Bu noktada insanlığımız çıkmaz gün yüzüne.

Şayet otomobille ilerliyorsak..

Bir lastiğin üzerinden bizde geçeriz kedi ve köpeğin.

Haksız yere tutuklananların.

Cezaevlerinde hürriyet bekleyenlerin.

Özgürlüğe yelken açmak isteyenlerin feryadını duyamayız.

Duymak istemeyiz el birliği ile.

Kulaklarımızı tıkar.

Gözlerimize bandaj çeker.

Yüreğimizdeki insanlık adına olan sevgiyi siler atarız.

Üç yada beş kişi bir araya geldiğimizde ise ..

Hep bir ağızdan insan olduğumuzu haykırırız..

Sahiii yahu..

Gerçekten insan olmak bumu?..

Haydi, kalın sağlıcakla.

Her şey yüreğinize göre olsun..

 

 

HOPDEDİK

İNSAN OLMAK..

İnsan olmak

Yürek işidir.

Yüreğini ortaya koyan her kişi

İnsanlığın değerini yaşar.

Yaşasın insanlık..

Diğer Yazıları
  • PAYLAŞ
  • İzlenme : 222