DURALİ DOLAZ...

İnsanoğlu göçmen kuşları gibi… Dünya’ya geldiğinde bir gün elbet göçeceğini ve toprakla buluşacağını bile bile yaşam sürmek zorunda..



Her gün yeryüzüne yeni gelen bebeklerle yer değiştirmek zorunda kalıyor.

Yalan dünyanın gerçeği bu,kaçmak ne mümkün..

Geçtiğimiz Cuma günü güzel bir dostu..

Adam gibi adamlardan biri olan Durali Dolaz kardeşimizi de göçmen kuşları misali son yolculuğuna uğruladık..

Yaşamı boyunca dürüstlükten ayrılmayan..

Seven  - Sevilen bir insandı Durali Dolaz..

Dur Ali, nereye gidiyorsun diyemedik.

Sonsuz bucaksız  öte dünya’ya yelken açtı dostumuz..

Sevdikleri son yolculuğunda yalnız bırakmadı..

Gözyaşları sel olup akıverdi.

Dualar yükseldi göğe mübarek Cuma günü..

Yaşamı boyunca güzelliği seçti Durali Dolaz..

Manavgat Belediyesinde çalıştığı dönemleri dün gibi anımsıyorum..

Kim kapısını çalarsa çalsın ona yardım etmeden geri dönmesi mümkün değildi.

Hiçbir zaman hakkında aykırı bir laf edeni görmedim.

Dedim ya hep sevilir…

Hepte severdi.

Doğaya aşıktı..

Deniz onun vazgeçilmez sevdaları arasında ilk sırayı aldı yaşamı boyunca.

Ne zaman denk gelsek..

Sohbet etsek bana balıktan söz eder…

“Bir gün balığa çıkalım Gelendost” derdi.

Ömrü yetmedi..

Çıkamadık balığa..

Sohbetlerimiz ve anılarımız kaldı dost yüreklerimizde.

Genç denilecek yaşta yelken açtı ölüme..

Allah rahmet eylesin dost insan..

Mekanın cennet olsun..

Sevenlerine Rabbim sabırlar versin..

Haydi, kalın sağlıcakla.

Her şey yüreğinize göre olsun...

Diğer Yazıları
  • PAYLAŞ
  • İzlenme : 120