BAHTİYAR YILMAZ..

Yaradanı severim..Yarattığından ötürü..

Verdiği can’ı ondan başka alan var mı?..


Ölüm hepimiz için kaçınılmaz bir gerçek..Bugün var isek..

Yarın yokuz bilinmesi gerek..

Bir dost..

Güzel insan..

Yürek yoldaşım..Dert ortağım da beyaz ata binenler kervanına katıldı.

Varlıkla – yokluğu bilen..

Açlıkla – tokluğa şükreden..

Hastalığını bile bile dost yüreklerle Azrail’e inat dost sohbetlerinde ölmeyecek gibi direnen..

Son demlerini yaşamasına karşın dostlarla yürek birlikteliği yapan Bahtiyar Yılmaz kardeşimde öte dünya’ya yelken açtı..

Erken oldu be kardeşim…

Erken oldu dost yürekli sırdaşım..

Bu kadar acelen neydi diyemeyeceğim..

Günlük yaşamımda akşam durağımdın sen benim..

Ustalık kokan ekmeğimi alırken çayımızı içer sigaramızdan birer duman aldıktan sonra koyu sohbetimizi yapardık..

Dertlerimizi paylaşır, gönül yoldaşlığı yapardık.

Köyümdeki evime her davetimde “Geleceğim Gelendost” derdin ömrün yetmedi be kardeşim..

En son Cuma akşamı ekmeğimi alığımda çalışanlarının yüzü asıktı..

Sordum “Bahtiyar Naıl?”..

Sonra duydum ki..

Hakka yürümüşsün..

Mekanın cennet olsun be kardeşim..

Aldığım ekmeği yiyemedim..

Dost yürekli sırdaşım..

Neler gördük..

Neler yaşadık..

Daha neler yaşayacaktık..

Sevdiklerinin gözü yaşlı şimdi..

Torunun öksüz kaldı be güzel insan..

Allah rahmet eylesin.

Sevenlerine sabır ve başsağlığı diliyorum..

Haydi, kalın sağlıcakla.

Her şey yüreğinize göre olsun..

Diğer Yazıları
  • PAYLAŞ
  • İzlenme : 124